Morgen is het de grote dag. Morgen ….. o morgen… Ze kunnen er al dagen lang niet van slapen. Maar morgen, morgen is dan toch de Eendragtstars. Dan kunnen ze hun talenten laten zien.
De volgende morgen is Laura al vroeg op. Ze doet haar lampje aan om te kijken hoe laat het is. Ze ziet dat het half zes is. Ze doet de grote lamp aan want ze kan niet verder slapen. Laura zoekt haar kleding op die ze met de Eendragtstars aan moet doen. Dan komen papa, mama en Tomas ook uit bed en gaan ze eten.
Laura zegt met volle mond: ‘Ik ga!’
‘Oké,’ zegt papa, ‘veel succes!’

‘Hé Laura!’ Willemina komt hijgend aanrennen op het schoolplein. ‘Kom, we gaan naar binnen. O ja, ik weet wanneer we aan de beurt zijn.’
‘O ja? Wanneer dan?’, vraagt Laura. Ze lopen naar binnen en gaan zitten. ‘We zijn als tweede aan de beurt.’ Ooo, dat wordt eng.

De muziek klinkt. De eerste deelnemer begint met zingen.
‘Straks zijn wij’, fluistert Laura.
‘Ja’, zegt Willemina.
En nu zijn Laura en Willemina. Ze komen naar voren. Willemina begint met lezen, daarna sluit uiteindelijk Laura af met het lezen. En dan beginnen ze met de dans. Daarna moeten ze wachten tot een van de juryleden zegt dat ze allemaal naar voren moeten komen.

Als de derde en de tweede bekers zijn uitgereikt, fluistert Laura: ‘Ik denk niet dat we nog…’
‘En de eerste zijn: Laura en Willemina!’
‘Yes! We zijn eerste!’
‘Kom maar naar voren, dan krijg je de beker en worden jullie gefotografeerd voor de foto die in het lijstje aan de muur bij de trap komt te hangen.’

Eline (9)

Pin It