Ronald en Keesie liepen over straat. Keesie zag de bosjes bewegen en gaf een gil.
‘Doe rustig, het was maar een rat’, zei Ronald.
Lyndsay kwam de bocht om scheuren met haar mountainbike. ‘Hoe gaat het? Zijn jullie net geschrokken? Jullie zien zo wit.’
‘Nee, wij zijn nergens van geschrokken, we hebben ons net gesminkt’, zei Ronald.
‘Euhh, ik wou vragen of jullie bij mij kwamen logeren’, zei Keesie na een lange stilte.
‘Ja hoor’, zeiden Ronald en Lyndsay tegelijk.
Samen liepen ze naar het huis van Keesie toe. Opeens rende er een jongen met een gouden ketting vanaf het huis van Keesie vlak langs hen.
‘D’r achteraan, hij kwam van Keesie’s huis’, zei Lyndsay.
‘Als jullie er achteraan gaan, bel ik de politie’, zei Keesie een beetje bang.

Even later kwam er een auto met zwaailicht de hoek om rijden.
‘Zo jongeman, waarom heb jij ons gebeld?’, vroeg de politieagent.
‘Geen vragen, kom mee.’
Toen ze uiteindelijk Lyndsay en Ronald tegenkwamen vroeg Keesie: ‘Waar is de dief gebleven?’
‘Daar in dat huis.’
Keesie legde de politie alles uit wat er gebeurd was.
‘Oké, wij gaan naarbinnen en jullie blijven buiten om te kijken of de dief niet naar buiten komt’, zei de politieagent haastig.

Een kwartier lang wachtten Roland, Keesie en Lyndsay tot de politieagent weer naar buiten kwam met de dief in zijn handen.
‘Hij had zich verstopt in een kelder die onder het vloerkleed lag.  Je kon er komen via een luikje. Gelukkig lag het vloerkleed scheef. Een van mijn medewerkers zag het luikje en riep ons erbij toen we de dief uiteindelijk te pakken kregen. Deze dief was de nr. 69 op de lijst van de mensen die gezocht worden. Dankzij jullie hulp hebben we de dief te pakken gekregen. Ieder van jullie krijgt tien euro als dank.’
Roland, Lyndsay en Keesie gingen naar huis en legden alles aan hun ouders uit. Uiteindelijk zei Keesie: ‘Ik wil vaker boeven vangen.’ En de moeder van Keesie had haar gouden ketting weer terug.

Richard (11)

Pin It

Aanbieding

Nieuwsbrief met tips

typemachien