Fragment uit 'Wij willen het anders!' (naar een verhaal uit Exodus)

Kwakkelekwakkelekwak! Een ruisende wolk vogels scheert laag over het kamp.
Plof. Eentje valt neer, vlak voor Nahals voeten.
Plof plof plof. Links en rechts, overal kwakken nu vogels neer. Nahal hurkt en tilt de lichtbruin gespikkelde vogel voor haar voeten op. Zijn nek is slap, het kopje hangt naar beneden. De vogel is dood.
Nahal rent ermee naar de tent.
'Mooi!', zegt moeder. 'Met deze erbij hebben we genoeg voor ons allemaal.' Moeder en Baila plukken elk een vogel. Adi pakt de vogel van Nahal aan en begint hem te plukken. Abe staat er vrolijk bij te kijken. 'Dat is leuk. Ons eten komt zomaar uit de lucht vallen. We hoeven er niks voor te doen.'
'O nee?', vraagt Baila. 'Eet jij deze dan maar op.' Ze houdt grijnzend de half geplukte vogel voor Abes neus.
'Nou ja,' geeft Abe toe, 'bíjna niks dan.'
'Ga eens hout en stro zoeken voor vuur', zegt moeder tegen Nahal en Abe. 'We gaan de kwakkels roosteren.'
Ze lachen. 'Kwakkels', dat is een grappige naam.


Uit: Hilda Algra, Wij willen het anders! Uitgeverij Damon, Budel, 2005.

Pin It

Auteursrecht

Op dit werk rust auteursrecht. Wil je het voorlezen in een groep? Prima, maar laat het me even weten. Publiceren op papier of web? Vraag naar de voorwaarden.  © Hilda Algra

Aanbieding

Nieuwsbrief met tips

typemachien